fmotis

Οφείλω να ομολογήσω ότι μπήκα σ’ αυτή την ταινία μόνο και μόνο για την δράση και την αγωνία που ήταν το μόνο καλό στοιχείο του βιβλίου του Dan Brown. Και όποιος το κάνει αυτό με αυτήν την προσδοκία δε θα απογοητευτεί. Η ταινία κληρονόμησε την υψηλή ταχύτητα του βιβλίου και σου δίνει μόνο λίγες στιγμές ανάπαυλας. Το καλό είναι πως μέσα στον πανικό που διακατέχει την ιστορία δεν ξεχάστηκε και κάποιο χιούμορ. Η ιστορία καθεαυτή είναι σχετικά καλή, παρόλο που απογοητεύει στο τέλος με την απομυθοποίηση της. Ήλπιζα ίσως να βρω λίγο περισσότερο βάθος.

Αντ’ αυτού βρήκα έναν Tom Hanks στην ίσως χειρότερη στιγμή της καριέρας του. Με το πρόσωπό του τσιτωμένο και γυαλιστερό από το πολύ Botox δεν έδειξε ίχνος συναισθήματος. Δεν με έπεισε όπως στην προηγούμενη ταινία The Da Vinci Code. Εκεί ίσως να με μάγεψε και η αγαπημένη Audrey Toutou. Στην αντίπερα όχθη έχουμε έναν Ewan McGregor που κλέβει την παράσταση, χωρίς βέβαια να πάει και για Όσκαρ. Πάντως δίνει πνοή στον χαρακτήρα του, που είναι διαποτισμένος από την πίστη του στο Θεό και στο έργο του.

Οι λίγο πάνω από 2 ώρες περνούν πολύ ευχάριστα και γρήγορα, παρόλο που οι νεκροί αφήνουν ένα χαλί από αίμα πίσω τους. Αλλά δε μας ανησηχεί γιατί είναι απλά ένα (hollywoodιανό) παραμύθι. Πολύ περισσότερο θα με ενδιέφερε πόση αλήθεια κρύβεται από όλα αυτά που λέγονται στην ταινία για τους Illuminati. Το δίκτυο είναι δυστυχώς γεμάτο με πηγές αμφισβητούμενης ποιότητας. Πάντως είναι γεγονός ότι υπήρξαν, οι Illuminati όμοιοι με τους Πυθαγόρειους. Ίσως να υπάρχουν και σήμερα και να είναι πολύ πιο ισχυροί απ’ ότι φανταζόμαστε.

Τέλος, η χειρότερη στιγμή της ταινίας είναι που προς το τέλος η ερευνήτρια που παράγει την αντιύλη, λέει ότι ποτέ δε φανταζόταν ότι η έρευνά της θα μπορούσε να χρεισημοποιηθεί για τρομοκρατικούς σκοπούς. Αλήθεια ελκυστική κυρία μου, σε ποιό κόσμο ζεις; Στο Star Trek; Η έρευνα και οι επιστήμες γενικά ήταν και θα είναι πάντοτε στα χέρια του κεφαλαίου και της εξουσίας, συνεπώς και της τρομοκρατείας. Ειδικά από εδώ και μπρος που τα έυκολα έχουν ειπωθεί και μένουν μόνο τα δύσκολα που θέλουν χρόνο και χρήμα.

ΥΓ. Χορηγός της ταινίας ήταν η Lancia που περνούσε κάθε λίγο και λιγάκι με τον όμορφο πισινό της νέας Delta από την οθόνη.

Αν πάμε, ας πάμε γελώντας:

Θέλω κι εγώ ένα!

Τα νέα φτάσαν μέχρι εκεί πάνω:

Τρελλαίνομαι με τους Simpsons και αυτοί με το LHC: