fmotis

Μετά την πτώση που η φωτομηχανή μου ήταν λιγάκι ζαλισμένη…

Das war der langersehnte Anstupser um endlich mal ein Foto zu veröffentlichen. Der Küchentisch sieht natürlich was chaotisch aus, was aber nach 2 Wochen mit Lungenentzündungen, Mastitis, Magen-Darm-Grippen und Antibiotika-Cocktails nicht verwundern kann. So sieht’s am Ende dieser Leidensperiode aus.
Danke an Herrn K. für das Stöckchenwerfen das ich genauso spontan an NdN weiterwerfe, falls er das alles verstehen wird…
Hier nochmal die Originalbeschreibung bez. Stöckchen:
Schnappt Euch ein fotografisches Werkzeug (Handy, Digiknipse, Box, Mittelformatboliden, whatever) und fotografiert Euren Küchentisch. Akut, spontan, ohne Aufräumen.

http://www.gillesvidal.com/sziget2008/budapestchateau.htm

Από πάντα ήθελα να σε κάνω δική μου, αλλά μου το έπαιζες ντίβα, που δε χωράει στο μικρό μου πορτοφόλι. Σε άφησα στην άκρη και εμένα να σε ονειρεύομαι σε κάθε ευκαιρία. Ένιωθα το σφιχτό σου σώμα από την πρώτη εκείνη συνάντηση που είχαμε στην έκθεση φωτογραφίας στην Κολωνία. Το δέρμα σου ήταν λείο και σχεδόν κρύο. Οι καμπύλες μετρημένες, αλλά στα σωστά σημεία. Με άφησες για λίγο να δω τον κόσμο με τα μάτια σου. Και πρέπει να ομολογήσω πως τον έκανε υπέροχο. Ακόμα και στο σκοτεινό σκοτάδι με το χέρι μου να τρέμει με ικανοποίησες απόλυτα. Μικρή μου είσαι το ιδανικό μου ταίρι. Θέλω να σε έχω πάντα μαζί μου.

Προσεχώς στα χέρια μου >>>  Panasonic Lumix LX3.

Πριν μερικούς μήνες αγόρασα κατά λάθος ή κατά τύχη δυο παλιές αναλογικές φωτογραφικές μηχανές (Agfa Optima και Voigtländer-Zeiss Ikon). Και οι δύο μου κόστησαν από ένα ευρώ (καλά να είναι το eBay). Κι έτσι βρέθηκα με μία μηχανή στο κάθε χέρι που είναι συνομήλικές μου. Και οι δύο έχουν σταθερούς, φωτεινούς φακούς στα 40mm. Εννοείται ότι υπάρχει η δυνατότητα ρύθμισης του διαφράγματος και της εστίασης. Η Ikon έχει και ρύθμιση έκθεσης. Όλα αυτά τα μικρά μαγικά εργαλεία που στη τέλεια στιγμή μπορούν να παράγουν την τέλεια φωτογραφία. Κι έτσι άρχησα να παίζω και να επανακαλύπτω την χαρά του μηχανικού κλικ (κι ας μην είναι το ΚΛΑΚ μιας SLR) της σχεδόν ερωτικής κίνησης για την φόρτωση της επόμενης στάσης. Σκέφτομαι πόσο φως διαθέτω, πόσο να ανοίξω ή να κλείσω το διάφραγμα και να αυξήσω ή να μειώσω τον χρόνο έκθεσης; Έτσι γίνομαι πολύ πιο ευαίσθητος και σπουδάζω το μοτίβο μου. Κάθομαι και του αφιερώνω τον χρόνο που αρμόζει σε κάθε φωτογραφία, μέχρι να μου πει η μούσα: “κάνε κλικ τώρα. άντε μας τα ‘πρηξες!”.

Μαζί με μένα και ο Λεωνίδας βρήκε τη χαρά του να παίζει με τις γιαγιάδες μηχανές (εφόσον είναι πια ξεφτέρι στην ψηφιακή μας, γνωρίζοντας πως να βγάζει την μπαταρία και την κάρτα μνήμης. Και άντε ψάξε μπαμπά.). Του εξήγησα και μερικά βασικά περί διαφράγματος και χρόνου έκθεσης, που πρέπει να βάζει το μάτι του πριν πατήσει το κουμπί, κλπ. Εδώ μια φωτό με την Optima καθώς ο οΛεωνίδας επεξεργάζεται την Ikon, χωρίς επεξεργασία (out of the box):