fmotis

Σκεφτόμαστε να βάψουμε τον τοίχο στην κρεβατοκάμαρα μας σε χρώμα μπορντό. Κι επειδή είναι πολύ βαρύ χρώμα σκέφτηκα να βρω ένα έργο τέχνης, πίνακα ή φωτογραφία, που να ταιριάζει χρωματικά και να είναι πάνω στο θέμα. Έτσι έπεσα πάνω στη Δανάη του Klimt. Μία από τις πολύ υπέροχες απόψεις της ομορφιάς της γυναίκας και του έρωτα. Ο πατέρας της Ακρίσιος μόλις έλαβε τον χρησμό ότι θα βρει τον θάνατο από τον μέλλοντα εγγονό του, κλείδωσε την Δανάη για να ξεφύγει από την μοίρα του. Φυλακισμένη υπόγεια μεγάλωσε και έγινε μια υπέροχα όμορφη γυναίκα, μακρυά από το φως του ήλιου. Ο Δίας που δεν άντεχε τέτοια δράματα εμφανίστηκε σαν χρυσή βροχή, τρύπωσε και ενώθηκε μαζί της. Η χρυσή βροχή στην μυθολογία συμβολίζει την ένωση του ήλιου και της σελήνης. Από τον θεϊκό αυτό έρωτα γεννήθηκε ο Περσέας με την Δανάη να είναι ουσιαστηκά ακόμα παρθένως!
Οι περιπέτειές της συνεχίστηκαν. Μόλις το έμαθε ο Ακρίσιος την έβαλε με τον Περσέα σε ένα κιβώτιο/κιβωτό και μπλουμ μέσα στη θάλασσα. Καταλήγει στη Σέριφο και μετά από περιπέτειες του Περσέα (βλ. Μέδουσα) επιστρέφει και πάλι στο Άργος. Η επιμονή της να εξαφανήζεται και να επανεμφανίζεται συμβολίζει κατά τημυθολογία τις φάσεις της σελήνης. Πολλές φορές η Δανάη αναφέρεται και σαν θεά του φεγγαριού.

Ένας επιπλέον λόγος της επιλογής μου είναι οι προφανείς ομοιότητες της Δανάης του Κλιμτ με την Μ. Αυτό πρέπει απλά να το πιστέψετε. Θα μπορούσε σίγουρα να ήταν το μοντέλο του. Αλλά το 1907 όταν το ζωγράφιζε δεν είχαμε ακόμη την τύχη να τον γνωρίσουμε.

Τέλος σαν έργο είναι καταπληκτικό. Το πρόσωπο της Δανάης  τυλιγμένο σε έναν αγωνιώδη, ηδονικό ύπνο με την χρυσή βροχή να απορρωφάται από το αιδοίο της. Τα παράξενα τερατάκια να κοιτάνε με γκουρλωμένα μάτια και κάπου βαθιά μέσα της να συντελείται το θαύμα της δημιουργίας μιας νέας ζωής. Υπάρχει τίποτε καλύτερο και πιο όμορφο;

Robert Doisneau, Sidelong glance – Seitenblick – Un regard oblique – εξωστρακισμένο βλέμμα (φμωτική μετάφραση)