Tag: πουτσα
Στο δάσος φυτρώνουν τα πέη
by fmotis on Sep.17, 2008, under fmotigraphy, ποίηση
δε θα το πίστευα κι ας μου το λέγανε
μέσα στο δάσος, το βροχερό φθινόπωρο
ανθίζουνε οι πούτσες σε μέρος σκιερό
στην αρχή μικρές, γοργά φουσκώνουνε
κι υψώνονται προς τον ουρανό.
έρχονται σε χρώματα διάφορα, πολλά
οι γεύσεις τους κάνουν μια σέξυ συμφωνία
άλλες είν’ επικίνδυνες, κι άλλες δε λένε μία
όλες όμως έχουν κεφαλάκι τρυφερό
κι όταν στον φούρνο επιτέλους μπούνε τον καυτό
βγάζουν το ζουμάκι τους το αρμυρό.
Πεοκρατεία ή το σύνδρομο της μεγάλης πούτσας
by fmotis on Sep.15, 2008, under έρωτας και ηδονή
Τελευταία η Taschen εξέδοσε ένα βιβλίο σχετικά με το πέος του ανδρός. Όπως είναι φυσικό απεικονίζει μόνο μεγάλα πέη. Άλλωστε στον κόσμο υπάρχουν μεγάλες πούτσες. Οι μικρές είναι μύθος του εκάστοτε εχθρού μας. Κι όποιος έχει πραγματικά ένα μικρό πουλάκι ζηλεύει και αισθάνεται μειωνεκτικός μια ζωή.
Γιατί κύριε;
Δεν έχεται ακούσει από τεχνική και κάμα σούτρα;
Εδώ θα μπορούσες να πεις:
Δεν έχεται ακούσει από τεχνική και κάμα σούτρα και μεγάλη πούτσα;
Όχι σκέφτομαι μήπως όλα στρέφονται γύρω από το πέος; Έτσι που κάθομαι και αναλύω θα μπορούσα να βάλω τις μισές μου σκέψεις στο ντουλαπάκι της πούτσας. Σκέψεις δηλαδή που επιρρεάζονται άμεσα ή έμμεσα με το αναπαραγωγικό όργανό μας. Και δεν είναι μόνο ερωτικές αυτές. Είναι και διακοσμητικές. Σχετικά με την εικόνα του εαυτού μας που προβάλλουμε στο περιβάλλον. Ή με την επιλογή του αυτοκινήτου μας (αλήθεια το συμπαθούσα το παλιό μου μικρό Opel Corsa, αλλά η σημερινή μου BMW είναι σαφώς πολύ πιο αρμόζουσα στον ξεχειλίζωντα ανδρισμό μου…). Π.χ. στο γραφείο μου έχω έναν τεράστιο κάκτο. Ή ο επεξεργαστής στον υπολογιστή που φτάνει τα 42GHz, για να μην πω πόσα megapixels έχει η ψηφιακή μου κάμερα και τρομάξετε. Η συμπεριφορά του αντρός (αλλά και της αγοράς) θέλει-δε θέλει ορίζεται από την πούτσα του. Και ως έναν μεγάλο βαθμό από το μέγεθός της. Παύλα.
Το γυναικείο φύλο άραγε πως σκέφτεται γι’ αυτό; Όποια θέλει ας μιλήσει ΤΩΡΑ ή να σωπάσει για πάντα!
Χμμμ, σκέφτομαι να το πάρω δώρο στην αγαπημένη μου Μ., αλλά φοβάμαι μην της ανοίξει η όρεξη…
