mudbath
by fmotis on Mar.25, 2010, under αιωρούμενα, ταξίδι
Εψές στο διάλημα βγήκαμε 4 δημιουργικά κεφάλια βόλτα. Μετά από λίγο ποδαρόδρομο βγήκαμε από το προάστιο της Βόννης και βουτήξαμε σε ένα μικρό δασάκι. Το δασάκι αυτό σκίζεται από δυο μικρά ρυάκια τα οποία ενώνονται σε ένα σημείο. Έχει υπέροχους λοφίσκους και πέτρες σκεπασμένα με βρύο. Φαντάζει σαν ο ιδανικός παιχνιδότοπος για διάφορους μικρούς πειρατές και εξερευνητές. Τα κλαδιά γεμάτα μπουμπούκια κουνιούνται στο ζεστό αεράκι, ενώ στο χώμα ξετρύπωνουν δειλά τα πρώτα λουλούδια κάτω από τα ξερά φύλλα. Τα πουλιά πλέκουν μια σοπρανέζικη συμφωνία που είναι μια ευπρόσδεκτη παύση από τον βόμβο της πόλης.
Ξαφνικά αποφασίσαμε να γαλλοφωνίσουμε τα ονόματά μας. Για π.χ. ο Rainer έγινε Ρενιέ. Χωρίς να πιούμε γουλιά και μηδέν ναρκωτικά. Νομίζω πως ξαφνικά γίναμε παιδιά. Η κοπελιά στην παρέα παίξει το μοντέλο κι εμείς με τις φωτογραφικές μας μηχανές και πολύ φαντασία τους μεγαλοφωτογράφους. Το κέφι ανέβηκε στα ύψη, ειδικά όταν γλίστρησα στη λάσπη και παραλίγο να φάω τα μούτρα μου.
Όταν έφτασε η ώρα επιστρέψαμε στις θέσεις μας αψηφώντας τα δεσμά της αυτοϋποταγής μας.
Stöckchen
by fmotis on Mar.21, 2010, under fmotigraphy
Das war der langersehnte Anstupser um endlich mal ein Foto zu veröffentlichen. Der Küchentisch sieht natürlich was chaotisch aus, was aber nach 2 Wochen mit Lungenentzündungen, Mastitis, Magen-Darm-Grippen und Antibiotika-Cocktails nicht verwundern kann. So sieht’s am Ende dieser Leidensperiode aus.
Danke an Herrn K. für das Stöckchenwerfen das ich genauso spontan an NdN weiterwerfe, falls er das alles verstehen wird…
Hier nochmal die Originalbeschreibung bez. Stöckchen:
Schnappt Euch ein fotografisches Werkzeug (Handy, Digiknipse, Box, Mittelformatboliden, whatever) und fotografiert Euren Küchentisch. Akut, spontan, ohne Aufräumen.
Οι σειρήνες της Βουδαπέστης με καλούν
by fmotis on Mar.05, 2010, under αιωρούμενα
http://www.gillesvidal.com/sziget2008/budapestchateau.htm
La Belle Dame Sans Merci – John Keats
by fmotis on Mar.05, 2010, under έρωτας και ηδονή, ποίηση
O what can ail thee, knight at arms,
Alone and palely loitering?
The sedge has wither’d from the lake,
And no birds sing.
O what can ail thee, knight at arms!
So haggard and so woebegone?
The squirrel’s granary is full,
And the harvest’s done.
I see a lily on thy brow
With anguish moist and fever dew,
And on thy cheeks a fading rose
Fast withereth too.
“I met a lady in the meads,
Full beautiful—a faery’s child,
Her hair was long, her foot was light,
And her eyes were wild.
“I made a garland for her head,
And bracelets too, and fragrant zone;
She look’d at me as she did love,
And made sweet moan.
“I set her on my pacing steed,
And nothing else saw all day long,
For sidelong would she bend, and sing
A faery’s song.
“She found me roots of relish sweet,
And honey wild, and manna dew,
And sure in language strange she said—
“I love thee true.”
“She took me to her elfin grot,
And there she wept, and sigh’d full sore,
And there I shut her wild wild eyes
With kisses four.
“And there she lullèd me asleep,
And there I dream’d—Ah! woe betide!
The latest dream I ever dream’d
On the cold hill’s side.
“I saw pale kings and princes too,
Pale warriors, death-pale were they all;
They cried—“La Belle Dame sans Merci
Thee hath in thrall!”
“I saw their starved lips in the gloam,
With horrid warning gapèd wide,
And I awoke and found me here,
On the cold hill’s side.
“And this is why I sojourn here,
Alone and palely loitering,
Though the sedge is wither’d from the lake,
And no birds sing.”
Γιατί το βρίσκω φοβερά ερωτικό;
bore-out syndrom
by fmotis on Jan.20, 2010, under fmotigraphy
Δεν το ήξερα ότι υπάρχει κάτι τέτοιο. Αλλά να που βρήκα τον εαυτό μου να διαθέτει όλα τα αναφερόμενα συμπτώματα της πάθησης. Στην ουσία έχω σκυλοβαρεθεί εδώ και πολύ καιρό. Δεν περίμενα το σύνδρομο να μου το πει. Η ιστορία του συνδρόμου αυτού ξεκίνησε πριν δυο χρόνια με τους Philippe Rothlin και Peter Werder (σύμβουλοι επιχειρήσεων) να μιλάνε για αυτόν τον όρο. Εδώ είναι ένα πολύ απλό ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιούν για την διάγνωση:
1. Ασχολείστε με προσωπικά θέματα την ώρα της δουλειάς;
2. Αισθάνεσται βαρεμάρα και ότι η εργασία σας είναι δεν
Fühlen Sie sich unterfordert oder gelangweilt?
3. Κάνετε πολλές φορές σαν να δουλεύετε, ενώ δεν έχετε τίποτε να κάνετε;
4. Μετά τη δουλειά είστε πτώμα στην κούραση, παρόλο που δεν είχατε καθόλου άγχος;
5. Είστε δυστυχισμένος στη δουλειά σας;
6. Η δουλειά σας δεν έχει καμία σημασία και καμία ουσία;
7. Θα μπορούσατε να δουλεύετε πολύ πιο γρήγορα (αν θέλατε);
8. Θα σας άρεζε να κάνετε κάτι άλλο, αλλά φοβάστε την αλλαγή γιατί θα μειωθεί ο μισθός σας;
9. Στέλνετε προσωπικά e-mails την ώρα της δουλειάς;
10. Η εργασία σας δε σας ενδιαφέρει.
Ανάλυση: Αν ισχύουν τουλάχιστον 4 από τα σγημεία τότε πάσχετε από το σύνδρομο της βαρεμάρας (bore-out) ή βαδίζετε προς τα εκεί…
Για μένα ισχύουν σχεδόν όλα τα σημεία. Αλλά έχω ήδη το exit-strategy μου στρωμένο και αποφασισμένο. Σε 4 μήνες θα πάρω το καπέλο μου και μετά θα έχω την τύχη στα χέρια μου. Θα έχω 5 μήνες να αλλάξω προσανατολισμό ή τουλάχιστον να βρω μια πιο ενδιαφέρουσα θέση εργασίας. Θα μου άρεζε πολύ να φύγω για λίγο από τον κόσμο των υπολογιστών. Ίσως να ασχοληθώ πράγματι με την ξυλουργική που είναι μαζί με τη φωτογραφία η αγαπημένη μου ασχολία.
