bore-out syndrom
by fmotis on Jan.20, 2010, under fmotigraphy
Δεν το ήξερα ότι υπάρχει κάτι τέτοιο. Αλλά να που βρήκα τον εαυτό μου να διαθέτει όλα τα αναφερόμενα συμπτώματα της πάθησης. Στην ουσία έχω σκυλοβαρεθεί εδώ και πολύ καιρό. Δεν περίμενα το σύνδρομο να μου το πει. Η ιστορία του συνδρόμου αυτού ξεκίνησε πριν δυο χρόνια με τους Philippe Rothlin και Peter Werder (σύμβουλοι επιχειρήσεων) να μιλάνε για αυτόν τον όρο. Εδώ είναι ένα πολύ απλό ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιούν για την διάγνωση:
1. Ασχολείστε με προσωπικά θέματα την ώρα της δουλειάς;
2. Αισθάνεσται βαρεμάρα και ότι η εργασία σας είναι δεν
Fühlen Sie sich unterfordert oder gelangweilt?
3. Κάνετε πολλές φορές σαν να δουλεύετε, ενώ δεν έχετε τίποτε να κάνετε;
4. Μετά τη δουλειά είστε πτώμα στην κούραση, παρόλο που δεν είχατε καθόλου άγχος;
5. Είστε δυστυχισμένος στη δουλειά σας;
6. Η δουλειά σας δεν έχει καμία σημασία και καμία ουσία;
7. Θα μπορούσατε να δουλεύετε πολύ πιο γρήγορα (αν θέλατε);
8. Θα σας άρεζε να κάνετε κάτι άλλο, αλλά φοβάστε την αλλαγή γιατί θα μειωθεί ο μισθός σας;
9. Στέλνετε προσωπικά e-mails την ώρα της δουλειάς;
10. Η εργασία σας δε σας ενδιαφέρει.
Ανάλυση: Αν ισχύουν τουλάχιστον 4 από τα σγημεία τότε πάσχετε από το σύνδρομο της βαρεμάρας (bore-out) ή βαδίζετε προς τα εκεί…
Για μένα ισχύουν σχεδόν όλα τα σημεία. Αλλά έχω ήδη το exit-strategy μου στρωμένο και αποφασισμένο. Σε 4 μήνες θα πάρω το καπέλο μου και μετά θα έχω την τύχη στα χέρια μου. Θα έχω 5 μήνες να αλλάξω προσανατολισμό ή τουλάχιστον να βρω μια πιο ενδιαφέρουσα θέση εργασίας. Θα μου άρεζε πολύ να φύγω για λίγο από τον κόσμο των υπολογιστών. Ίσως να ασχοληθώ πράγματι με την ξυλουργική που είναι μαζί με τη φωτογραφία η αγαπημένη μου ασχολία.
January 21st, 2010 on 21:35
Πολλοι πιστευω την εχουν κανει μετα απο αυτο το συνδρομο, τα παρατησαν ολα και πηγαν γι’ αλλου. Και φανταζομαι ειναι κι αλλοι τοσοι που δεν μπορουν. Αν μπορεις ειναι καλυτερα να την κανεις, εισαι δημιουργικος και σιγουρα θα ανανεωθεις μεσα απ’ αυτο! Ευχομαι να πανε ολα καλα και καλυτερα!
January 22nd, 2010 on 10:07
Να είσαι καλά brujita μου. Σε λίγο καιρό θα είναι πλέον στο χέρι μου και θα έχω την ελευθερία και τον χρόνο να αποφασίσω για το μέλλον… Κάθομαι τώρα και μετράω τις μέρες.
January 22nd, 2010 on 12:45
Τι το θέλες κι ανέβασες τέτοιου περιεχομένου πόστ?
Μια απο τα ίδια και χειρότερα γι αυτό και δεν έχω όρεξη ούτε το Pc μου να ανοίξω.
Είμαι απο αυτούς (και πιστεψέ με εντώ στο Ελλάντα είμαστε η πλειοψηφία) που έχουν όλα αυτά και ακόμα παραπάνω συμπτώματα αλλά είμαστε ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ (άει σιχτίρ) να καθόμαστε ώς έχει cause there are no other options…
Όσο για τη δική σου απόφαση…?
ΧΑΙΡΟΜΑΙ!!!
ΧΑΙΡΟΜΑΙ που σε λίγο θα σαι ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ!!!
Φιλώ σε!
January 25th, 2010 on 18:59
Το ξέρω. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πολλές δυνατότητες. Γι’ αυτό βρίσκομαι και εδώ που βρίσκομαι άλλωστε. φιλιά και σε σένα majorlina μου!
January 27th, 2010 on 14:49
Φώτη νομίζω πως πάνω από 4 έχουν όλοι οι εργαζόμενοι στον κόσμο. “Αν η δουλειά ήταν καλή θα έκανε μια και ο Δεσπότης” όπως λέει η παροιμία. Μακάρι να σου πάνε καλά τα πράγματα και να βρεις αυτό που σε κάνει χαρούμενο σε επαγγελματικό επίπεδο. Εδώ θα είμαστε, να μας το πεις!
March 29th, 2010 on 00:30
sou euxomai oti kalutero Foti me thn anazhthsh kainourgias ergasias. Kai mh masas: ola 8a pane kala (to pote den kserw mono). Take good care of you bro