Όχι αγαπητό μου νεογέννητο blogάκι, θα σε ποτίζω, θα σου λέω λογάκια τρυφερά, θα σου χαϊδεύω τα πανταχού παρόντα γεννητικά σου όργανα, θα σου δώσω ότι σπέρμα μου απομένει για να μεγαλώσεις, να φουσκώσεις, να σε αγαπήσει όλος ο κόσμος, να έχουν τρελλαθεί τα κολλασμένα media και οι καθέκαστοι φύλακες της ηθικής τάξης. Να σε παίζουν τα ραδιόφωνα, να σε τραγουδάνε τα πιτσιρίκια και οι μάγκες. Να σε φωτογραφίζουν οι Ιάπωνες και ίσως οι λογοκριμένοι Κινέζοι. Να σε κάνουν Θεό, να ξεχάσουν Αλλάχ και Χριστό. Και μετά να σε κλείσω. Να σε σβήσω. Στο απόγειο της δόξας σου.
Και μην περιμένεις ανάσταση μετά από τρεις μέρες. Όταν κάνουμε κάτι, το κάνουμε σωστά! Αρκετά σφάξαμε αρνιά.
